Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, ο μηχανοκίνητος αθλητισμός είχε χάσει κάθε μέτρο. Οι κινητήρες της Formula 1 άγγιζαν, και ξεπερνούσαν, τους 1.500 ίππους, τα Group B ράλλυ έμοιαζαν με επίγειους πυραύλους και, κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, γεννιόταν ένα από τα πιο παράλογα αγωνιστικά οχήματα όλων των εποχών.
Στον κόσμο των φορτηγών, η DAF αποφάσισε να σπάσει κάθε στερεότυπο. Το αποτέλεσμα ήταν το DAF TurboTwin: ένα δικινητήριο τέρας της ερήμου, με δύο κιβώτια ταχυτήτων, τελική ταχύτητα που άγγιζε τα 240 χλμ/ώρα και δυνατότητα να κινείται με πάνω από 200 χλμ/ωρα στην άμμο. Ναι, σωστά διαβάσατε: ένα φορτηγό που στο Dakar προσπερνούσε Group B ράλλυ αυτοκίνητα.
Το TurboTwin δεν ήταν απλώς εντυπωσιακό. Ήταν τρομακτικά γρήγορο. Στην πράξη, μόνο μια σοβαρή μηχανική βλάβη ή ένα ατύχημα μπορούσε να το σταματήσει. Και δυστυχώς, αυτό ακριβώς συνέβη. Ο Jan de Rooy δεν έκρυψε ποτέ τις φιλοδοξίες του: στόχος του ήταν η γενική κατάταξη του Dakar, όχι απλώς η νίκη στα φορτηγά. Αν δεν υπήρχε εκείνο το τραγικό δυστύχημα, η ιστορία του αγώνα ίσως να είχε γραφτεί αλλιώς.
Σήμερα, το DAF TurboTwin παραμένει ένας θρύλος. Όχι μόνο ως ένα από τα πιο εμβληματικά οχήματα που πάτησαν ποτέ τις ερήμους του Dakar, αλλά ως το πιο «τρελό» φορτηγό που τόλμησε να αμφισβητήσει τους νόμους της λογικής. Και σχεδόν τους νίκησε.